حالا دیگر کسی رو ندارم که بهش فکر کنم؟

نوشته شده توسط۰۰۰۰۰

خواب ميديدم جهانى اتفاق افتاده بود
خواب ميديدم كه در باران پرستيدم تو را

اسمان كوچك شد،افتاد
پايين
شكسته شد!!
اسمان اندازه من شد كه باريدم تو را
يك نفر فانوس چشماي مرا پايين كشيد
باورت مى شد كه خوابم بردشنيدم تو را؟

نوشته شده توسط....

نوشته شده توسط.....

گلدوناى خشك خونه ميگيرن ازتو نشونه
اى كه واسه بودن من،اين تويى تنها بهونه
دل گنجيشكاى تو باغچه از غم دوريت ميگيره
ميترسم وقتى بيايى كه ببينى خيلى ديره
نبض شادى تو صدات اسمون رنك نگات
افق ابرى جشمام بى تو بى رنگ و مات
با تو بودن با تو موندن واسه تو يه شعر و خوندن
تنها رمز شاديامه،واسه از چشمات سرودن
اسمونه پشت شيشه بى تو وا نميشه
ديگه بى تو وا نميشه
ديگه ابراى دل من طفل اسمونه هميشه
كاشيياى تو ايوون تو رو مى خونن دوباره
تشنه روى جو ماهت،شب و ايوون و ستاره

عزيز هم قسم مگر كه مرگ من تو را دگر ز قلب من جدا كند
فداى چشم مست تو اگر به راه عشق تو خدا مرا فدا كند
اى نفس هاى تو عاشق،اى تو خوب موندنى
زنده ام با نفس تو،تو هميشه با منى
مثه شبنم تو بر گل،منو با خودت نگه دار
سينتو گهواره كن،براى اين تن تب دار
زير سقف عاشقى مون عطر مو هاتو رها كن
ياس عاشقيتو بگشا،منو از خودم جدا كن

نوشته شده توسط......

در اينجا،چشمهاى بى پناهت سنگ خواهد شد
مگر در زير شلاق كسى كه دوستش دارى
دهانت ميگريزد ناگهان در سنگ،سيمان
و تو احساس خوشبختي نخواهى كرد!

نوشته شده توسط...

هميشه عشق تو،اغاز اعتراف من است
اسير بازى ذهن خيالباف من است
دلم گرفت از اين روزهاى تكرارى
و مانده ام كه چه اندازه دوستم دارى
چقدر اين دل تنهاى من تحمل داشت
براى اين همه عاشق شدن تحمل داشت
و عشق هاى زمينى كه پاى بندم كرد
كنار نام تو،دلتنگى مرا كم كرد
تويى كه زندگى عاشقانه لايق توست
تمام هستى من مدتيست عاشق توست
منم كه بعد تو تنديس مرگ خواهم شد
و زير بارش غم خيس مرگ خواهم شد

نوشته شده توسط.......

من سنگ ميشوم،به تو اما نميرسم
اين جا دقيق،نقطه اغاز ماجراست
مى خوانمت!پرنده مغرور و دور من!
تا بر جداره هاى دهانم صدا صداست
اينجا كسى مزاحم ما نيست-هيج كس-
اين نقطه از زمين همش مال ما دو تاست

نوشته شده توسط......

بله موافقم ولی من از آدم هایی که مغرورند خوشم نمیاد مشکلی هم با شما ندارم ارزش مطالب شما را هم پایین نمیارم ولی یه روز می فهمین ارزش یعنی چه

به سر آهنگ رفتن دارى انگه
بروى قلب من پا مى ذارى
تو مى گفتى كه مهمانى،دريغا
مرا تنهاى تنها مى گذارى

نوشته شده توسط.....

نوشته شده توسط.....

پرسیدم از گل سرخ در سینه ات چه داری

 بر گونه های سرخت داغ غم که داری

خوش می تراود از تو عطر هوای مستی

من عاشق تو هستم تو عاشق که هستی؟

او با تبسمی گفت: ای یار دل شکسته

این شرم سرخ عشق است بر گونه ام نشسته

پرورده جانم از عشق در دامن بهاران

در هر نسیم عاشق دل داده ام فراوان

 خسته ام ز غربت بی عطر مهربانی

این راز شور عشق است یک رمز جاودانی

 بی عاشقی حرام است هر لحظه زندگانی

وقتي که سماجتش مرتب آزارت ميده
وقتي که مزه لبخندو برات تلخ ميکنه
وقتي که نميدوني مشکلت چيه
وقتي که گره هاي زندگيت
هي سفتر و سفتر ميشن
ميدوني ،
مشکلت نديدن مشکلته
يه قدم عقب برو
يه نفس عميق بکش
گول اولين احساسي که توي سرت ميادو نخور
بخودت دروغ نگو
با خودت رو راست باش و
به اون چيزي فکر کن که از ترسش
خودتو گم و گور و قايم کردي
امتحان کن
هرچي زودتر از اون باتلاق نامرئي بيرون بياي
زودتر ترست از دره پشتش ، ميريزه

دلم پر است پر از لحظه هاي باراني

پرم ز گريه پر از گريه هاي طولاني

طلسم بغضم ااگر بشكند زدلتنگي

شكسته دل ترم از ابر هاي باراني

بيا به دامنم اي اشك لحظه اي بنشين

مگر غبار دلم را دوباره بنشاني

بيا كه چشم به راهت نشسته اي اشك

بيا كه با تو شبم مي شود چراغاني

شب است و خلوت و تنهايي و تلاطم درد

من وخيال تو و گريه هاي پنهاني

به روي شانه ي دل سر نهاده مي گريم

به ياد چشم تو و آن نگاه پاياني

مرا در آبي چشمان خود رها كردي

چگونه بگذرم از موج هاي طوفاني

به وسعتي كه ندارد كرانه يعني عشق

عبور مي كنم اما به سمت ويراني

بيا كه با سر زلفت به هم گره خورده است

شب سياه من و قصه ي پريشاني

تمام پنجره ها را گشوده ام بر صبح

بيا به خلوتم اي آفتاب روحاني

ميان اين همه گل هاي عشق پرورده

به برگ تازه گل هاي ياس مي ماني

تو آرزوي مني با دلم هم احساسي

چرا براي دل من غزل نمي خواني...!

   اگر زتو دورم 

        چه باک؟               

  دل من که جغرافيا نميداند

  اگر تيز رخش زمان ميگذرد

               چه خيال؟               

 دل من که تاريخ نميخواند

به هرچه بوی تو میداد نظر کردم

                           تا دل تنگی ز تو                        

                                 به نزد خود یابم                               

                 چه سود؟               

دل من که تنگ نمی ماند

چرا که ذره  ذره اش  پر ز "تو" ست

دل من تا همیشه برای توست

از كوه پرسيدم عشق چيست؟ گفت: از من استوار تراست. از گل پرسيدم عشق چيست ؟ گفت: از من زيبا تر است. از دريا پرسيدم عشق چيست؟ گفت از من زلال تراست. از مادرم پرسيدم عشق چيست؟ گفت: از من مهربان تر

به ديدارم بيا هر شب

در اين تنهايي تنها و تاريک خدا مانند

دلم تنگ است.

بيا اي روشن ....  اي روشنتر از لبخند

شبم را روز کن در زير سرپوش سياهي ها

دلم تنگ است.

بيا بنگر چه غمگين و غريبانه

در اين ايوان سرپوشيده وين تالاب مالامال

دلي خوش کرده ام با اين پرستوها و ماهي ها

و اين نيلوفر آبي و اين تالاب مهتابي.

شب افتاده است و من تنها و تاريکم ....

 و در ايوان من ديريست

در خوابند

پرستوها و ماهي ها و آن نيلوفر آبي

 بيا اي مهربان با من !

حرفايه تو يه دروغه كه دلم رو می شکنه
اما قلب من مى گه كه از تودل نمى كنه
نم نم بارون ابى توى كوچه مى زنه
توى خلوت دلم پرنده پر نمى زنه
گريه ابرا دروغه قصه چشات دروغه
دارم از نگات مى خونم همه حرفات دروغه
خسته شدم طاقت غم ندارم
عاشقى رو بايد يادت بيارم
دروغ نگو مال منى هميشه
حرفات ديگه باور من نميشه
برو ولى اينو بايد بدونى
هيچ كى ديگه عاشق تو نمی شه

نوشته شده توسط....

تو با چشمات منو ستاره بارون مي كنى
تو با جادوى نگات دارى منو افسون مى كنى
تو شباى بى كسى تويى كه به دادم مى رسى
من فقط تو رو دارم تويى كه هم نفسى
جز تو ندارم هيج كسي

نوشته شده توسط....

لب ميگشايم من تا اخرين شنيده ها را ترانه اي كنم در وصف عشق
و زمان را ورق زنم از براي رفتن يا ماندن
هميشه درست من اسير تكرارم
و جولانگاه اضطراب تنها جاده قدمهايم است انگار
حيرانم از براي هجوم ثانيه ها كه اينگونه مبهم ميزنند
حرمت اشكها را به خاطر سپردم در اخرين شب حیات
در ان شب كه اواي گيسوان باد همسفرم بود
من به سوداي دلتنگي گوش جان سپردم تا مگر غربت را توصيف كنم
من در كشا كش لحظه ها درد عشق را مزه مزه كردم تا به باورش رسيدم
من در ايستگاه انتظار خانه كرده ام و به سرود مرگ گوش فرا داده ام
مرا توصيف كنيدو عشق را و هر انچه كه از ماست
تا كه بدانم چيستم؟
از كدامينم و به كدامين خواهم پيوست؟
مگر عشق منتهاى ماتم نيست؟
مگر ريشه بودن نيست و معناى شكفتن؟
من به وضوح مرگ عشق را در اينده ديده ام
من خود شكست غرور عا شق را فهميدم
چرا ما تصوير شكست غرور عشق را ترميم نمي كنيم؟
چرا ما عشق را تفحيم نمي كنيم؟

نوشته شده توسط...

چرا روياهايم را ناديده مي گيري؟چرا از اشكها يم مي گذري؟چقدر التماست كنم؟چقدر دخيل ببندم محض امدنت؟چقدر به خاطر براي تو گريستن سرزنش بشنوم؟
هر چه باشد مي پذيرم اما تو فقط بيا
دلم از تمناي تو خسته نمي شود
بعد تو خزان هزار رنگ را ديدم،ديدم كه چطور پنجره ها خنده را از ياد بردند،تمام گلدانها سبز بودن ،سبز شدن،سبز ماندن را از ياد بردند،ابرها هم اشك ريختن را ،اموختند
بعد تو
تمام خانه،شهر،كوچه تو را ازمن سراغ مي گيرن
من اشكهايم را پنهان مي كنم ،پشت خودم پنهان ميشوم، ميگويم

رفت،خودش گفت براي هميشه ميروم،گفت من را فراموش كن!!
تو رفتي وتنها بها نه اشكهايم شدي،رفتي و خط بطلاني بر تمام شعر هايم كشيدي،رفتي و ندانستي كه دل من نيز، در كوله بارت بود كه بردي
هميشه بودنت را ارزو كردم چرا به نبودنت رسيدم؟
اشكهايم به خاك ميريزد تا شايد به تو برسد،شايد از غم دلم كم كند،به خاك حسادت مي كنم كه تو را براي هميشه دارد،كاش، كاش من را هم با خودت ميبردي،ميدانستي من بدون تو دوام نمي اورم،ميدانستي دلم به خاطر تو مي تپد بس چرا رفتي؟به خدا بدون تو تنهاي تنهايم هيچ كس تنهاييم را پر نمي كند
شوق پرواز را در چشمهايت ديدم اما نفهميدم كه مي خواهي تنها بروي!!!!
كاش اين همه دوستت نميداشتم

نوشته شده توسط.....

تنهاي تنها
فقط باد ،نيمه شبها صداى هق هق ام را مي شنود
به تو نياز دارم
اره !درست شنيدى به خود تو!!!
اره تو
بي رحم
اشكهايم را ديدى باز هم رفتي؟
ميدانستي خوب هم مي دانستي كه به دستهايت
چشمهايت
خنده هايت
به وجودت نياز دارم

ميفهمي نياز !!!
تو هر روز سبز مي شوى، قد مى كشى،شكوفه ميدهى،در رويا هايم جان ميگرى،در خيالم افسانه ميشوى اما ناگهان مي شكني
اشك ميريزم
ناله مي كنم تا شايد باز گردي
اما....................

نمي دانم جرا دلت از سنگ شده هيچ كدام از خوابها يم را جواب نمي دهي،هيچ كدام از اشك هايم را باور ندارى يا شايد داري اما برايت مهم نيست؟
به هما ن خدايي كه وجود نازت را واسه من افريده ،به هما ن خدا تو رو قسم مي دم فقط يك باره ديگه به خواب من بيايي و ببيني كه امتداد ارزوهايم فقط تو هستي
كاش مى توانستى ترنم چشمهاي خسته از گريه هاي شبانه ام را به تماشا بنشيني ،اما ميدانم خوب هم ميدانم كه نمي ايي ،تا خودت را در زلالي اشكها يم تماشا كني
امشب مثل هميشه از بوي تو لبريزم اما حتي نميشود سر در سينه تو گذاشت و گريست!!!
غم هجرانت لحضه لحضه تكيده ترم ميكند؛هيج كس راز دلتنگيم را نمي داندو نميفهمد ،اما تو كه مي داني چرا؟

نوشته شده توسط.....

خوب آخرش مشخص شد ايشون كي هستن ما از طريق يه دوستشان فهميديم باز هم تشكر ميكنم كه براي ما مطلب ميدن اما حيف كه نام نوشته هاشون را نميذارن ما هم با توجه به سليقه كجمون يه چيزي ميذاريم باز هم منتظر مطالبتون هستيم مهسا خانم

اكه حتي بين ما فاصله يك نفسه نفسه منو بگير
براي يكي شدن اكه مرك من بسه نفس منو بگير
اي تو هم سقف عزيز اي تم هم گريه من گريه هم فاصله بود
گريه اخر ما اخر بازيه عشق ختم اين قائله بود
خوب ديروز هنوز طرحي از من بر صليب روي تن بوشت بدوز
وقت عرياني عشق با همين طرح حقير در حريق تن بسوز
بلك تو فاصله دست و كاغذ وغزل من و عاشقانه بود
رستن از بيله اب اي كليد قفل شعر قفل شاعرانه بود

نوشته شده توسط......

زندگي پر از سوال مي دونم رسيدن به تو خيال مي دونم تو ميگي يه روزي مال من ميشي اما موندنت
محاله مي دونم تو مي گي شبا دعامون ي كني چشمه چشات زلال مي دونم توي آسمون سرنوشت ما ماه كاملم هلاله مي دونم تو ميگي پرنده
زواله مي دونم اون درخت سيب آرزوهامون پر ميوه هاي كاله مي دونم آري مي ري و نمي پرسي كه اين دل عاشق درچه حاله مي دونم

نوشته شده توسط.....

وقتي اون چشماي پر از اشكت رو ميبينم
و قطره هاي اشكي كه
از گونه هاي قشنگت سرازير ميشه
و كسي نيست اونا رو پاك كنه!
وقلبي كه زخمش حاصل خنجر بي مهري عاشق ديروزيه
دلم آتيش ميگيره!
با خودم ميگم
آدم بايد عاقلانه عمل كنه
و مواظب صياداي شيادي باشه
كه از عشق به عنوان طعمه استفاده ميكنن!

نوشته شده توسط......

يادمه وقتي ميخواستم خودمو ورق بزنم به هيج رسيدم!!!!
وقتي تمامه داشته هايم را مرور كردم باز هم به هيج رسيدم!!!!
ان لحضه بود كه دو ركعت نمازاشك بر من واجب شد
روي سر در وجودم نوشتم تنهاترينم
خواندم
باوركردم
ايمان اوردم

تنهايي در بند بندم رسوخ كرد و من به گل نشستم
دستهايم را از وراي تنهايي خوشه خوشه شعر كردم.وبه جستجوي قافيه ها تمام بغض هاي واجبم را دور ميزنم اما
بي خيال قافيه!!!
از ذشت لالايي ام هزار شعر برايت میگویم
و بك بغل قاصدك بي نشوني پوست مي كنم
اشكهايم هيج كس منه
پای پله هاي جشمهايت التماس مي كنم قداست اشك را نشكن!!!
بزركترين زكات قلبت صداقت جشمهايت است
يادت باشد تو قول دادي


دلم گرفت از آسمون، هم از زمين هم از زمون
تو زندگيم چقدر غمه، دلم گرفته از همه
اي روزگار لعنتي، تلخه بهت هر چي بگم
من به زمين و آسمون دست رفاقت نمي دم
امشب از اون شبهاست كه من، دوباره ديوونه بشم
تو مستي و بي خبري اسير ميخونه بشم
امشب از اون شبهاست كه من، دلم مي خواد داد بزنم
تو شهر اين غريبه ها دردم رو فرياد بزنم
از اين همه دربه دري تو قلب من قيامته
چه فايده داره زندگي اين انتهاي طاقته
از اين همه در به دري به لب رسيده جون من
به داد من نميرسه خداي آسمون من

نوشته شده توسط..............

با غرور بی دلیـــلت منـــو آزار نـــده به من خسته و بی حوصله هشدار نده بزار این سکوت سنگین به شکستن نرسه به خود تو بیش از این زحمت اقرار نده به خدا به خدا من خودم رفتنیم من خودم رفتنیم واسه دیگران تو شمعی واسه من خاموش و سنگین برای خودی تو دردی واسه غـــریبه تسکین واسه دیگران حقیقت واسه من عین سرابی برای همه ستاره واسه من مثل شهابی وقت و بی وقت لحظه ها

رو به دلم زهر نکن بیا و این دم اخر صحبت از قهر نکن

آرزو کردم تو باشي، واسه قلب بي پناهم يک پناه سرد خاموش، که باشه چشم به راهم آرزو کردم تو باشي، قصه زيباي دنيا تو بخوني اسم من را ، تو بشي واسم يک رويا آرزو کردم تو باشي ، هميشه در کنارم وقت خواب وبيداري ببينم من روي ماهت اما تو با من نبودي، از دل سردم نخوندي تو جدا شدي زقلبم ، چونکه عاشقم نبودي چقدر آسون شکستن ، همه درهاي خانه تو آرزوي سردم، من شدم فقط ديونه تو رها کردي رفتي ، من تو غصه و دردها گفتي آرزو نداري ، که بشي باور دنيام برو اي سفر گزيده

این نشته دوست خوبمان اقا هادی.البته با اجازه خودشون تو وبلاگ گذاشتم