سلام

مرسی که باز هم به این وب سر میزندی

آدرس وب جدیدیم اینه منتظم بیایص

www.evenings.blogfa.com

منتظرم

يا علي

 

سلام ومرسی که تو این مدت به وب من سر می زدین

شیاد دیگه این وب آپ نشه.تنها دلیل ساخت این وب گفتن حرفام به اونی بود که دوسش دارم وقتی که کنارم نیست ولی حالا که اون رفته نه حرفی هست برای زدن نه متنی برای نوشتن

دوستان ببخشید اگر تو این مدت متن های چرتی می گذاشتم

اگر خواستم اپ کنم خبر میکنم.

راستی اینم همون متنی که اون بهم داد.

یا علی

 

روزی روزگاری در سرزمینی دور مردم گناهان بسیار کردن ومورد خشم خداوند قرار گرفتند خداوند بر آن شد تا تنبیهی سخت بر آنان مقدر فرماید.تنبیهی سخت تر از آتش و سیل و زلزله وقحطی وبیماری ،تنبهي كه نسل ها را سوزنده تر از آتش بسوزاند،بي ْآنكه كسي ببيندس يا برآن واقف شود .پس خداوند دو كلمه دوستت دارم را از ذهن وقلب مردم بيرون كرد چنان چه از روز اول آن كلمات را نشنيده ، نگفته،نه احساس كرده بودند.

ابتدا همه چيز عادي وزندگي به روال هميشگي  خود بود.اما بلا كم كم رخ نمودزماني كه مادري مي خواست عشقي به فرزندش تقديم كند،هنگامي كه دو دل داده مي خواستند كلام آخر را بگويند وخود را يكباره به ديگري وا گذارند،آن گاه كه انسان ها،دوهمسايه،دو برادر،دو دوست در سينه چيزي گرم وصادقانه احساس مي كردند و مي خواستند آن را نثار ديگري كنند،زبان ها بسته بود و چشم ها منتظر وآن كلامي كه پاسخ گوي همه نياز ها بود،از دهان كسي بيرون نمي آمد وتشنگي ها سيراب نمي شد.

وبعد.....

كم كم سينه ها سرد شد،روابط گسست وبي تفاوتي جايگزين شد.ديگر كسي حرفي براي گفتن به ديگري نداشت آدم ها در خود فسردند ودر تنهايي بي وقفه از خود پرسيدند:

چه شد كه ما به اينجا رسيديم،كدام نعمت از ميان ما رفت؟؟ واندوه امانشان را بريد.خداوند دلش بر اين قوم كه مفلوك تر از همه اقوام جهان شده بودند،سوخت وكلمات دوستت دارم را به ذهن وقلب آنان بازگرداند.خدارا شكركه هنوز مي توانيم به يكديگر بگوييم:دوستت دارم

نوشته يه ديونه قديمي

دوباره نوبت کوچی دگر شد

نمیدانم بگریم یا بخندم

منم چون کولیان خانه بردوش

نمیدانم ببرم یا ببندم

نمیدانم میمانی یا نه

نمیدانم بازم شکست ........

                     

 

  

    ashena_negahet_kheyili_gharibe@yahoo.com

 kaveh_tanha_yeke_raft@yahoo.com

ghomare_refaghat@yahoo.com

www.abadn-hackers.com

ای کاش همان لحظه که تقدیم تو شد هستی من

می سپردم که مواظب باشی

جنس این جام بلور است

پر از عشق و غرور!

مبادا بازیچه شود...!

می شکند!

قسمت نشد تا در کنار هم بمانیم              قسمت نشد تا در کنار هم بمیریم

تا سرنوشت ما جدایی رو رقم زد                ای یار عاشق از جدایی ناگزیریم

فرصت نشد غمگین ترین آواز خود را             در خلوت مظلوم چشمانت بخوانم

صد سوز پنهان مانده در سازم که یک شب      با گریه در چشمانه گریانت بخوانم

آن گاه که...

ضربه های تیشه های زندگی را...

بر ریشه آرزو هایت حس میکنی!

به خاطربیاور که ....

زیبایی شهاب ها...

از شکستن قلب ستارگان است.

به که باید دل بست به که شاید دل بست؟سينه ها جاي محبت همه از كينه پر است
هيچ كس نيست كه فرياد پر از مهر مرا گرم پاسخ گويد نيست  يك تن كه در اين راه غم آلوده عمر قدمي راه محبت پويد
خط پيشاني هر جمع خط تنهايست   همه گل چين  گل امروزند
درنگاه من وتو حسرت بس فرداييست نقش هر خنده كه برروي لبي مي شكفند نقشه شيطانيست در نگاهي كه تور اوسوسه عشق دهد
حيله پنهانيست ، خنده ها مي شكفند بر لبها تا كه اشكي بر سر مژگان كسي .همه بر درد كسان مينگرند ليك دستي بزنند از پي درمان كسي
ار وفا نام مبر آنكه وفا خواست كجاست ريشه  ءعشق فسرد واژه ء دوست گريخت سختي از دست مگو دعشق كجا دوست كجا دست گرمي كه زمهر بفشارد دستت  در همه شهر مجوي گل اگر دردل باغ بر تو لبخند زد بنگرش ليك مبوي لب گرمي كه زعشق ننشيند به لبت به همه عمر مخواه گر شبي از  سرغم آه كني درد اگر سينه شكافد نفسي بانگ مزن
درد خود را به دل چاه مگو
استخوان تو را اگر آب كند  آتش غم آب شو آه مگو
گفته ام با دل خويش آسمان با من و تو بيگانه است

دلم گرفت اي هم نفس
پرم شكست تو اين قفس
تو اين غبار.

تو اين سكوت چه بي صدا
نفس نفس
از اين نا مهربوني ها
دارم از غصه مي ميرم
رفيق تنهايي يه روز دستاتو  مي گيرم
تو اين شب گريه مي توني
يناه هق هقم باشي
تو اي همزاد همخونه
چي ميشه عاشقم باشي
دوباره من دوباره تو
دوباره عشق دوباره ما
دو هم نفس دو هم زبون
دو هسفردو هم صدا
تو اي پايان تنهايي
پناه آخر من باش
تو اين شب  مرگي پاييزي
بهار باور من باشي